Poprzednie życia: czym jest regresja

Myśl, że żyło się już przed swoimi narodzinami, uwodzi i stawia pytania. Opiera się na bardzo dawnych wierzeniach i dała początek współczesnej praktyce: regresji do poprzednich żyć. Ten artykuł opisuje jej pochodzenie, przebieg i środki ostrożności, które warto znać, bez zajmowania stanowiska co do realności dawnych żyć.

Dawne i różnorodne wierzenie

Reinkarnacja, czyli idea, że część osoby odradza się po śmierci, występuje w wielu tradycjach. Znajdziemy ją w hinduizmie i buddyzmie, które stawiają ją w centrum swojej wizji świata, ale także w niektórych nurtach starożytnej Grecji. Na Zachodzie rozpowszechniła się w XIX wieku, głównie dzięki spirytyzmowi i Allanowi Kardecowi, którego Księga duchów ukazała się w 1857 roku.

Te tradycje nie mają tej samej koncepcji odrodzenia. W religiach Wschodu jest to cykl, z którego pragnie się uwolnić. W nowszych nurtach zachodnich widzi się w niej raczej osobisty postęp. Błędem byłoby przedstawianie ich jako jednej doktryny.

Czym jest regresja

Regresja to technika, która pojawiła się w XX wieku i wykorzystuje relaksację lub hipnozę, by przywołać do świadomości obrazy, wrażenia lub sceny, które miałyby pochodzić z minionej egzystencji. W praktyce sesja przebiega w kilku etapach:

• rozmowa wstępna, by określić ramy i intencję;
• faza prowadzonej relaksacji, czasem zwana indukcją;
• łagodne pytania, by opisać to, co się pojawia (miejsce, epoka, postaci);
• stopniowy powrót do teraźniejszości, a potem rozmowa.

Osoba pozostaje świadoma przez całą sesję. Opisuje to, co widzi lub czuje, często z detalami, których się nie spodziewała.

Co mówią badania

Badacze psychologii zgadzają się co do jednego: obrazy wytwarzane pod hipnozą są bardzo podatne na sugestię. Pytanie naprowadzające może wywołać fałszywe wspomnienia, które osoba mimo to przeżywa jako autentyczne. Opisano także kryptomnezję, czyli nieświadome wydobywanie elementów przeczytanych lub zobaczonych dawno temu. Z tych powodów żadna regresja nie została uznana za dowód poprzedniego życia.

Nie umniejsza to przeżytego doświadczenia. Wiele osób opisuje je jako chwilę odprężenia, kreatywności lub refleksji nad swoimi lękami i przywiązaniami. Każdy nadaje mu taki status, jaki chce: opowieść symboliczna, wyobraźnia kierowana albo prawdziwe wspomnienie.

Ostrożność przed rozpoczęciem

Regresja przez hipnozę nie jest czynnością medyczną i nie zastępuje psychoterapii. Obowiązuje kilka środków ostrożności:

• nigdy nie przerywać leczenia ani opieki medycznej po sesji;
• zachować nieufność wobec każdej obietnicy uzdrowienia, w szczególności choroby fizycznej lub psychicznej;
• zachować ostrożność w okresie kruchości, żałoby lub silnego niepokoju i najpierw porozmawiać z pracownikiem ochrony zdrowia;
• sprawdzić wykształcenie i metody praktyka oraz odmówić poddawania się presji kontynuowania sesji;
• pamiętać, że przywołane obrazy mogą być niepokojące, a poruszająca opowieść niczego nie dowodzi.

Rzetelny praktyk nie obiecuje ani pewności, ani wyniku i godzi się, byście zachowali własny osąd.

Wreszcie pozostaje otwarte pytanie zasadnicze: czego szuka się podczas takich sesji? Wielu widzi w nich sposób na zrozumienie cechy charakteru, lęku bez widocznego źródła lub pociągu do jakiejś epoki. Ta potrzeba sensu jest bardzo realna, niezależnie od przyjętego wyjaśnienia. Jeśli niepokoi was trwała trudność, lekarz lub psycholog pozostaje właściwym rozmówcą, by się nią zająć.

Aby pójść dalej

Szczegóły tego podejścia znajdziecie na stronie Poprzednie życia. Czytelnicy zainteresowani symbolicznymi odczytami osobowości mogą też zajrzeć do numerologii, która pracuje na podstawie imienia i daty urodzenia.

Poprzednie życia należą do sfery wiary i rozrywki. Nie zastępują porady lekarskiej, prawnej ani finansowej.