Jasnowidzenie i mediumizm

Jasnowidzenie obejmuje praktyki, w których dana osoba deklaruje, że intuicyjnie postrzega informacje o danej sytuacji, z pomocą narzędzi (karty, wahadełko) lub bez nich. Medium deklaruje kontakt ze zmarłymi.

Praktykuje się je głównie w formie konsultacji na odległość, płatnych za minutę. Nasz ranking porównuje platformy według opublikowanych kryteriów: ceny, opinii, przejrzystości, kanałów kontaktu i oferty powitalnej.

Skąd się wywodzi

Pragnienie poznania tego, co ukryte, towarzyszy wszystkim epokom. W starożytnej Grecji wyrocznia delficka pozwalała przemawiać Pytii w imieniu Apollina, a sybille uchodziły za natchnione. W XVI wieku Nostradamus publikuje prorocze czterowiersze, których interpretacje do dziś podsycają spory. Wszędzie postacie te budziły zarówno fascynację, jak i nieufność władz.

Współczesny mediumizm rodzi się w XIX wieku. W 1848 roku w Stanach Zjednoczonych siostry Fox twierdzą, że porozumiewają się z duchem za pomocą stukania, a spirytualizm szybko się rozprzestrzenia. We Francji Allan Kardec publikuje w 1857 roku „Księgę duchów”, która zakłada spirytyzm. Wcześniej w tym stuleciu kartomantka Marie-Anne Lenormand zdobyła w Paryżu wielką sławę, a jej nazwisko pozostaje związane z talią kart.

W XX wieku jasnowidzenie częściowo opuszcza gabinety i jarmarki na rzecz mediów: rubryki w prasie, audycje radiowe, a następnie, we Francji, konsultacje przez Minitel i telefon o podwyższonej opłacie w latach 80. i 90. Internet upowszechnił potem konsultacje przez czat, e-mail i wideo, a rozliczanie za minutę uczynił najczęstszym modelem.

Na czym się opiera

Często rozróżnia się jasnowidzenie „czyste”, w którym jasnowidz twierdzi, że postrzega bez żadnych pomocy, oraz jasnowidzenie z narzędziem, które wykorzystuje karty, wahadło, zdjęcie, datę urodzenia lub przedmiot. Narzędzie służy jako punkt oparcia: ukierunkowuje uwagę i porządkuje opowieść. Słownictwo postrzeżeń czerpie ze zmysłów: niektórzy mówią, że „widzą” obrazy, inni że „słyszą” lub „czują”.

Mediumizm wygląda inaczej: medium twierdzi, że jest pośrednikiem z osobą zmarłą i przekazuje wiadomości, często na podstawie imienia lub fotografii. Zarówno jasnowidzenie, jak i mediumizm opierają się na wierze w postrzeżenia wykraczające poza zwykłe zmysły, czego nigdy nie wykazano w kontrolowanych warunkach. Dla osób korzystających z konsultacji liczy się rozmowa, wysłuchanie i proponowana opowieść.

Jak to się praktykuje

Wybiera się platformę i konsultanta, a następnie odbywa konsultację przez telefon, czat lub e-mail; ceny podawane są za minutę.

Konsultacja zwykle zaczyna się od Pana/Pani imienia, czasem daty urodzenia, oraz tematu, który Pana/Panią nurtuje: życie uczuciowe, praca, rodzina, żałoba. Jasnowidz przedstawia swoje postrzeżenia, Pan/Pani reaguje, a on doprecyzowuje. Na odległość konsultacja trwa najczęściej od dziesięciu do trzydziestu minut; w gabinecie zwyczajowo odbywa się sesja trwająca od pół godziny do godziny, w cenie ustalonej z góry.

Przed rozpoczęciem warto zapoznać się z rzeczywistą ceną, przewidywanym czasem trwania i warunkami rozliczenia, zwłaszcza gdy stawka jest naliczana za minutę. Proszę z góry ustalić budżet i maksymalny czas. Może Pan/Pani w każdej chwili przerwać rozmowę, bez tłumaczenia się, i nie dzwonić ponownie.

Porównaj platformy

Czego można się spodziewać

Konsultacja może dać chwilę wysłuchania, ubranie obaw w słowa i spojrzenie z zewnątrz na daną sytuację. Niektóre osoby wychodzą z niej uspokojone lub z pomysłem do przemyślenia. Zapowiadanych postrzeżeń nie da się z góry zweryfikować i należy przyjmować je z dystansem: żaden jasnowidz nie może zagwarantować powrotu ukochanej osoby, daty ani wyniku.

Jasnowidzenie nie zastępuje porady lekarskiej, prawnej ani finansowej, ani wsparcia psychologicznego, zwłaszcza w trudnej żałobie. Proszę uważać na konsultanta, który zapowiada nieszczęście, mówi o klątwie lub uroku, żąda pieniędzy za „zdjęcie” złego uroku albo ponagla do przedłużenia rozmowy i dokupienia minut. To oznaki nadużycia, które prawo francuskie może karać jako wykorzystanie słabości.

Słowniczek

Czyste jasnowidzenie

Jasnowidzenie praktykowane bez materialnego narzędzia, w którym jasnowidz twierdzi, że postrzega informacje bezpośrednio. Przeciwstawia się jasnowidzeniu z narzędziem.

Podstawa konsultacji

Przedmiot lub dane, na których opiera się konsultacja: karty, wahadełko, zdjęcie, data urodzenia. Stanowi punkt wyjścia do odczytu.

Jasnowidzenie

Zdolność, o którą zabiegają niektórzy wróżbici, polegająca na postrzeganiu obrazów mentalnych dotyczących osoby lub sytuacji. Mówi się też o jasnosłyszeniu w przypadku wrażeń słuchowych.

Medium

Osoba, która twierdzi, że pośredniczy w kontakcie ze zmarłymi. Termin upowszechnił się wraz ze spirytyzmem w XIX wieku.

Olśnienie

Potoczne określenie używane przez wróżbitów na nagłe wrażenie, które pojawia się podczas konsultacji.

Wykorzystanie słabości

Przestępstwo w prawie francuskim, które karze wykorzystanie podatności danej osoby, aby skłonić ją do działań na jej szkodę, na przykład do powtarzających się płatności.