Vedische en westerse astrologie: de echte verschillen
De Vedische astrologie, in het Sanskriet Jyotish genoemd, en de westerse astrologie hebben hetzelfde uitgangspunt: ze maken een hemelkaart op basis van de datum, het uur en de plaats van geboorte. Toch krijgt dezelfde persoon vaak een ander zonneteken, afhankelijk van het gebruikte systeem. Hier lees je waarom.
Twee dierenriemen, twee referentiepunten
Het bekendste verschil betreft de dierenriem. De westerse astrologie gebruikt de tropische dierenriem, die op de seizoenen is afgestemd: de Ram begint bij de lente-equinox. De Vedische astrologie gebruikt de siderische dierenriem, die op de vaste sterren is afgestemd.
Door de precessie van de equinoxen, een langzame beweging van de aardas, zijn de twee referentiepunten in de loop der eeuwen uit elkaar gaan lopen. Dat verschil, ayanamsa genoemd, bedraagt nu ongeveer vierentwintig graden, wat neerkomt op ongeveer een teken, iets minder dan een maand. Het gevolg: veel mensen die in het westerse systeem aan het begin van een teken zijn geboren, horen in het Vedische systeem bij het voorgaande teken. Er bestaan meerdere ayanamsa's; de meest gebruikte in India is die van Lahiri.
De andere verschillen in methode
- De hemellichamen. Jyotish houdt negen lichamen aan, de navagraha: de Zon, de Maan, Mars, Mercurius, Jupiter, Venus, Saturnus en twee maanpunten, Rahu en Ketu (de knopen van de Maan). Uranus, Neptunus en Pluto worden niet gebruikt.
- De Maan. Zij neemt een centrale plaats in. Waar men in het Westen eerst over het zonneteken spreekt, kijkt men in India vooral naar de ascendant (lagna) en het maanteken (rashi).
- De nakshatra's. De hemel is ook verdeeld in zevenentwintig maanhuizen, elk van ongeveer dertien graden twintig minuten. De nakshatra van de Maan bij de geboorte is de basis van veel lezingen.
- De huizen. Het systeem van hele tekens, waarbij elk teken met één huis overeenkomt, is heel gebruikelijk, terwijl het Westen vaak huizen van ongelijke grootte hanteert.
- De weergave. Indiase kaarten worden vierkant of ruitvormig getekend, niet rond.
De tijd en de periodes
Een belangrijk kenmerk van Jyotish is het systeem van de dasha's: planeetperiodes die elkaar in het leven opvolgen. De meest gebruikte, de Vimshottari, beslaat een cyclus van honderdtwintig jaar, waarbij elke planeet een periode van bepaalde duur beheerst. Volgens deze traditie kleuren die periodes de overheersende thema's van elke levensfase. De westerse astrologie steunt daarentegen meer op transits (de doorgang van de actuele planeten over het geboortehoroscoop) en op progressies.
Ook middelen worden met de Vedische traditie verbonden, zoals het dragen van stenen, mantra's of rituelen. De werkzaamheid daarvan is niet bewezen en het gebruik ervan valt onder persoonlijke of religieuze praktijk.
Hoe men ze vandaag gebruikt
Beide benaderingen bestaan naast elkaar. In India wordt Jyotish in het dagelijks leven gebruikt, bijvoorbeeld om een trouwdatum te kiezen of horoscopen te vergelijken vóór een huwelijk. In Nederland en Vlaanderen laten nieuwsgierige mensen een Vedisch horoscoop opmaken om het met hun westerse horoscoop te vergelijken, of omdat het belang dat aan de Maan en aan cycli wordt gehecht hen aanspreekt.
Om er wegwijs in te worden, is het eenvoudigst om beide kaarten met dezelfde plaats en hetzelfde geboorte-uur te berekenen en dan te zien wat verandert: het teken van de Zon, dat van de Maan, de ascendant. Een methodische tip: vergelijk de twee kaarten als twee verschillende talen in plaats van als twee concurrerende waarheden. Geen van beide heeft een vastgestelde wetenschappelijke geldigheid, en wat zin heeft, is het gebruik dat je ervan maakt, als hulpmiddel om na te denken of als culturele nieuwsgierigheid.
Wil je meer weten, bekijk dan de pagina over Vedische astrologie en die over westerse astrologie.
Astrologie, zowel Vedisch als westers, valt onder geloof en vermaak en vervangt geen medisch, juridisch of financieel advies.