Horoskop Baran

Mit i gwiazdozbiór

Gwiazdozbiór Barana jest niewielki i niepozorny, położony między Rybami a Bykiem. Na półkuli północnej najlepiej widać go wieczorem, od jesieni do początku zimy. Jego główne gwiazdy, Hamal, Sheratan i Mesarthim, tworzą krótką łamaną linię. W starożytności Słońce znajdowało się w nim w momencie równonocy wiosennej, stąd nazwa „punkt Barana” lub „punkt gamma”; wskutek precesji równonocy punkt ten leży dziś w Rybach.

Grecy widzieli w nim Chrysomallosa, barana ze złotym runem, posłanego, by ocalić Frixosa i jego siostrę Hellę, którym zagrażała macocha. Podczas przeprawy Hella wpadła do morza, które otrzymało nazwę Hellespont. Frixos dotarł do Kolchidy, gdzie baran został złożony w ofierze Zeusowi, a jego runo zawieszono w świętym gaju, strzeżone przez smoka. To właśnie po to złote runo wyruszyli później Jazon i Argonauci.

Żywioł, jakość i planeta

Jako ogień kardynalny Baran łączy żywioł entuzjazmu z modalnością, która rozpoczyna pory roku. Na półkuli północnej zbiega się z pierwszymi tygodniami wiosny, gdy przyroda znów rusza: astrologia widzi w tym obraz nowego początku. Mars, jego planeta władczyni, kojarzony jest w tradycji z asertywnością, odwagą fizyczną i zdolnością do stanowczych decyzji. Baran otwiera cykl zodiakalny i symbolizuje w ten sposób wyłaniające się „ja”.

Dawna tradycja medyczna, która dzieliła ciało człowieka między dwanaście znaków, przypisuje Baranowi głowę i twarz, zaczynając logicznie od góry. Ta zgodność rozwija symbolikę znaku: iść naprzód z głową do przodu, myśleć w trakcie działania. Sam baran, zwierzę, które szarżuje i pokonuje wzniesienia, przywodzi na myśl siłę skierowaną ku przodowi, a nie ku długiemu namysłowi, co astrologowie interpretują jako upodobanie do bezpośredniego doświadczenia.

Trzy dekany

Mniej więcej od 21 do 30 marca pierwszy dekanat jest, według nowoczesnego podziału według trygonu, rządzony przez samego Marsa, władcę znaku. Tradycja widzi w nim najczystszego Barana: spontaniczną energię, wyraźne zamiłowanie do inicjatywy i dużą szczerość. To dekanat, w którym rozmach początku wyraża się najbardziej bezpośrednio.

Mniej więcej od 31 marca do 9 kwietnia drugi dekanat znajduje się pod wpływem Słońca, władcy Lwa. Astrologia łączy z nim bardziej promienny zapał i pragnienie, by być docenionym za to, co się podejmuje. Wielkoduszność i zmysł sceniczny miałyby tu nadawać barwę bojowemu temperamentowi znaku.

Mniej więcej od 10 do 19 kwietnia trzeci dekanat pozostaje pod władzą Jowisza, władcy Strzelca. Tradycja przypisuje mu szerszą wizję, zainteresowanie ideami, podróżami i sprawami, o które warto walczyć. Impuls Barana kierowałby się tu bardziej ku odległemu horyzontowi, z optymizmem łagodzącym niecierpliwość.

W przyjaźni i w rodzinie

W przyjaźni tradycja opisuje Barana jako lojalnego i porywającego towarzysza, tego, który proponuje wyjście, przygodę lub wspólny projekt. Mówi, co myśli, dzięki czemu jest wiarygodny: z nim zawsze wiadomo, na czym się stoi. Jego kłótnie miałyby być gwałtowne, lecz krótkie, bo rzadko chowa urazę. Ceni przyjaciół, którzy podejmują wyzwanie i zabawę, a tych, których szanuje, wspiera z energią.

W rodzinie astrologia przypisuje rodzicowi spod znaku Barana skłonność do zachęcania dzieci do samodzielności i odwagi; chętnie namawia je, by próbowały na własną rękę. Dziecko Baran bywa opisywane jako żywe, ciekawe i niecierpliwie czekające na dorosłość, z dużą potrzebą ruchu. W rodzeństwie spontanicznie przejmowałoby prowadzenie w zabawach i z zapałem broniłoby braci i sióstr, nawet kosztem walki o pierwsze miejsce.

Ascendent

Ascendent to znak zodiaku, który wschodzi na wschodnim horyzoncie w dokładnym momencie narodzin; aby go poznać, potrzebna jest więc godzina i miejsce urodzenia. Astrologia widzi w nim sposób, w jaki osoba podchodzi do świata, oraz pierwsze wrażenie, jakie wywiera. Ascendent w Baranie, według tradycji, nadaje bezpośredni i dynamiczny styl: reaguje się szybko, idzie prosto do celu, woli działać, niż czekać. Dodawałby śmiałości nawet bardziej zdystansowanemu znakowi słonecznemu.