Tarot marsylski

Tarot marsylski liczy 78 kart, w tym 22 arkana wielkie, od Głupca do Świata. Każda karta zawiera symbole interpretowane w zależności od jej miejsca w rozkładzie.

Używa się go, by zadać pytanie i rzucić światło na sytuację: przeszłość, teraźniejszość i przyszłość w rozkładzie trzech kart lub krzyż celtycki przy dłuższej interpretacji.

Skąd się wywodzi

Pierwsze tarota pojawiają się w północnych Włoszech w XV wieku, na dworach książęcych. Służyły wówczas do gry w lewy, zwanej tarocchi, a nie do wróżenia. Gra rozpowszechniła się potem we Francji, w Szwajcarii i w krajach niemieckojęzycznych, a w tarota gra się do dziś jako w grę karcianą.

Wzór zwany „marsylskim” ukształtował się w XVII i XVIII wieku u francuskich kartografów kart; tarot Nicolasa Convera, odbity w Marsylii w 1760 roku, jest jednym z najsłynniejszych. Nazwa „tarot marsylski” upowszechniła się dopiero w XIX wieku z powodu liczby wytwórców osiadłych w tym mieście.

Zastosowanie wróżebne pojawiło się później. Pod koniec XVIII wieku Antoine Court de Gébelin przedstawia tarota jako spadkobiercę wiedzy starożytnego Egiptu, co jest tezą pozbawioną podstaw historycznych, lecz bardzo wpływową. Kartomanta Etteilla publikuje wkrótce potem metody rozkładów, a okultyści XIX wieku, w tym Éliphas Lévi, wiążą arkana z kabałą.

Na czym się opiera

Oprócz Wielkich Arkanów talia liczy 56 Małych Arkanów w czterech kolorach: Denary, Puchary, Miecze i Kije. Każdy kolor obejmuje dziesięć kart liczbowych i cztery figury: Waleta, Rycerza, Królową i Króla. Według rozpowszechnionej zgodności Denary odnoszą się do spraw materialnych, Puchary do uczuć, Miecze do myśli, Kije do działania.

Wielkie Arkana czyta się jako etapy lub siły symboliczne: Mag oznacza początek, Eremita wewnętrzne poszukiwanie, Koło Fortuny zmianę. Arkanum XIII, często bez nazwy w taliach marsylskich, odczytuje się jako przemianę, a nie dosłowną śmierć. Niektórzy tarolodzy wyciągają wyłącznie Wielkie Arkana.

Znaczenie karty zależy od jej miejsca w układzie, od sąsiednich kart i od zadanego pytania. Niektóre szkoły uwzględniają karty odwrócone, inne nie. Współczesne odczyty zwracają też uwagę na szczegóły obrazu, takie jak kierunek spojrzeń czy kolory, aby powiązać karty ze sobą i zbudować opowieść.

Jak to się praktykuje

Formułuje się pytanie, wyciąga karty zakryte, a następnie odczytuje je w kolejności pozycji rozkładu.

Konsultacja zaczyna się od sformułowania pytania, które tarolog często pomaga doprecyzować: pytanie otwarte, jak „co powinienem/powinnam zrozumieć w tej sytuacji?”, lepiej nadaje się do odczytu niż pytanie zamknięte. Klient czasem sam przekłada talię, po czym karty układa się według wybranego rozkładu. Sesja trwa od dwudziestu minut do godziny.

Z tarota korzysta się w gabinetach, w salonach dobrego samopoczucia, telefonicznie lub online, gdzie praktyk wyciąga karty i opisuje, co widzi. Wiele osób praktykuje go także samodzielnie: wyciągnięcie karty dnia i zastanowienie się, co przywołuje, to częste ćwiczenie w nauce symboliki.

Wykonaj darmowe rozdanie

Czego można się spodziewać

Tarot może pomóc sformułować pytanie, spojrzeć na sytuację z innej strony lub nazwać wahanie. Obrazy stanowią podstawę symbolicznej opowieści, którą klient z kolei interpretuje. Nie jest to sprawdzona przepowiednia, a ten sam układ może prowadzić do kilku odczytów.

Sesja tarota nie zastępuje porady lekarskiej, prawnej ani finansowej, ani wsparcia psychologicznego. Niepokój powinny budzić pewne sygnały: praktyk, który zapowiada wydarzenie jako pewne, straszy Pana/Panią kartą, proponuje „zdjęcie” uroku za opłatą albo ponagla do dokupienia kolejnych minut konsultacji.

Słowniczek

Arkanum

Nazwa nadawana kartom tarota, od łacińskiego arcanum, czyli tajemnica. Wyróżnia się Wielkie Arkana, ponumerowane i ilustrowane, oraz Małe Arkana, uporządkowane w czterech kolorach.

Błazen

Karta bez numeru w tarocie marsylskim, przedstawiająca wędrowca w drodze, często odczytywana jako wyjazd, wolność lub nieprzewidziane.

Rozkład krzyżowy

Układ pięciu kart w kształcie krzyża, bardzo popularny we Francji. Pozycje oznaczają na przykład to, co sprzyja, to, co się sprzeciwia, rozwój, wynik i podsumowanie.

Karta odwrócona

Karta wyciągnięta do góry nogami. Zależnie od szkoły modyfikuje znaczenie karty, wskazuje jego nadmiar lub blokadę albo nie jest brana pod uwagę.

Tarolog

Osoba, która czyta tarota. Słowo to jest precyzyjniejsze niż kartomanta, które oznacza każdego, kto czyta karty, niezależnie od talii.