Tarot van Marseille

De tarot van Marseille telt 78 kaarten, waaronder 22 grote arcana, van De Dwaas tot De Wereld. Elke kaart draagt symbolen die worden geïnterpreteerd volgens haar plaats in de legging.

Men gebruikt hem om een vraag te stellen en een situatie te verhelderen: verleden, heden en toekomst in de legging met drie kaarten, of het Keltisch kruis voor een uitgebreidere lezing.

Waar het vandaan komt

De eerste tarotspellen verschijnen in de 15e eeuw in Noord-Italië, aan de vorstelijke hoven. Ze dienden toen voor een slagenspel, de tarocchi, en niet voor waarzeggerij. Het spel verspreidde zich daarna in Frankrijk, Zwitserland en het Duitstalige gebied, en tarot wordt vandaag nog steeds als kaartspel gespeeld.

Het zogenoemde model "de Marseille" kreeg zijn vaste vorm in de 17e en 18e eeuw bij Franse kaartenmakers; de tarot van Nicolas Conver, in 1760 in Marseille gegraveerd, is een van de bekendste. De naam "Tarot de Marseille" werd pas in de 19e eeuw algemeen, vanwege het aantal fabrikanten dat zich in die stad had gevestigd.

Het gebruik voor waarzeggerij is van latere datum. Eind 18e eeuw presenteert Antoine Court de Gébelin de tarot als erfgenaam van een kennis uit het oude Egypte, een stelling zonder historische grondslag maar zeer invloedrijk. De kaartlegger Etteilla publiceert kort daarna leggingmethoden, en daarna koppelen de occultisten van de 19e eeuw, onder wie Éliphas Lévi, de arcana aan de kabbala.

Waarop het berust

Naast de grote arcana telt het spel 56 kleine arcana in vier kleuren: Munten, Bekers, Zwaarden en Staven. Elke kleur bestaat uit tien genummerde kaarten en vier hofkaarten: Knecht, Ruiter, Koningin en Koning. Volgens een wijdverbreide overeenkomst staan Munten voor het materiële, Bekers voor het gevoelsleven, Zwaarden voor het denken en Staven voor de actie.

De grote arcana worden gelezen als symbolische stadia of krachten: de Goochelaar staat voor het begin, de Kluizenaar voor innerlijk zoeken, het Rad van Fortuin voor verandering. Arcanum XIII, op Marseille-spellen vaak zonder naam, wordt gelezen als een transformatie en niet als een echte dood. Sommige tarotlezers trekken alleen de grote arcana.

De betekenis van een kaart hangt af van haar positie in de legging, van de naburige kaarten en van de gestelde vraag. Sommige scholen houden rekening met omgekeerde kaarten, andere niet. Hedendaagse lezingen letten ook op details van het beeld, zoals de richting van de blikken of de kleuren, om de kaarten met elkaar te verbinden en een verhaal op te bouwen.

Hoe het wordt beoefend

Men formuleert een vraag, trekt de kaarten blind en leest ze vervolgens in de volgorde van de posities in de legging.

Een consult begint met het formuleren van de vraag, die de tarotlezer vaak helpt te verduidelijken: een open vraag, zoals "wat moet ik begrijpen van deze situatie?", leent zich beter voor een lezing dan een gesloten vraag. De cliënt schudt of couperet soms zelf het spel, waarna de kaarten volgens de gekozen legging worden neergelegd. Een sessie duurt twintig minuten tot een uur.

Tarot wordt geraadpleegd in een praktijk, in welzijnssalons, telefonisch of online, waar de beoefenaar de kaarten trekt en beschrijft wat hij ziet. Hij wordt ook veel alleen beoefend: een dagkaart trekken en nadenken over wat die oproept is een gangbare oefening om de symboliek te leren.

Een gratis legging doen

Wat je kunt verwachten

Tarot kan helpen een vraag te formuleren, een situatie vanuit een andere hoek te bekijken of woorden te geven aan een twijfel. De beelden dienen als steun voor een symbolisch verhaal dat de cliënt op zijn beurt interpreteert. Het gaat niet om een geverifieerde voorspelling, en dezelfde opstelling kan tot meerdere lezingen leiden.

Een tarotsessie vervangt noch een medisch, juridisch of financieel advies, noch psychologische begeleiding. Enkele signalen moeten u alert maken: een beoefenaar die een gebeurtenis als zeker aankondigt, die u met een kaart angst aanjaagt, die aanbiedt een vloek tegen betaling te "verbreken" of die u onder druk zet om nieuwe consultminuten te kopen.

Begrippen

Arcanum

Naam die aan de tarotkaarten wordt gegeven, van het Latijnse arcanum, het geheim. Men onderscheidt de grote arcana, genummerd en geïllustreerd, en de kleine arcana, onderverdeeld in vier kleuren.

De Dwaas

Kaart zonder nummer in de Tarot de Marseille, die een wandelende reiziger toont en vaak wordt gelezen als vertrek, vrijheid of het onvoorziene.

Kruislegging

Opstelling van vijf kaarten in de vorm van een kruis, veel gebruikt in Frankrijk. De posities staan bijvoorbeeld voor wat gunstig is, wat tegenwerkt, de ontwikkeling, het resultaat en de synthese.

Omgekeerde kaart

Kaart die ondersteboven is getrokken. Afhankelijk van de school nuanceert ze de betekenis van de kaart, wijst ze op een overdaad of een blokkade, of wordt er geen rekening mee gehouden.

Tarotlezer

Persoon die tarot leest. Het woord is preciezer dan kaartlegger, dat iedereen aanduidt die kaarten leest, ongeacht het spel.